Νίκος Χουντής, ευρωβουλευτής Λαϊκής Ενότητας

23/09/2010 Πειραματόζωο και για τις Συλλογικές Συμβάσεις η Ελλάδα

Νομικό προηγούμενο στην Ευρωπ. Ένωση δημιουργεί η κατάλυση των Συλλογικών Διαπραγματεύσεων που εισάγεται μέσω του Ελληνικού Μνημονίου

Αντίθετες με τις Συνθήκες, τον ΄Χάρτη των θεμελιωδών Δικαιωμάτων , τη Διεθνή Οργάνωση Εργασίας και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, οι δεσμεύσεις του Μνημονίου για τις Συλλογικές Συμβάσεις!
 Ερώτηση Ν. Χουντή προς την Ευρωπαϊκή Επιτροπή


Η αποδοχή από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή των διατυπώσεων του Μνημονίου για την ανατροπή των Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας υπονομεύει τις θεσμό των συλλογικών διαπραγματεύσεων και το όποιο πλέγμα προστασίας των εργαζομένων ισχύει ακόμα στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Αυτό δηλώνει ο Ευρωβουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ Ν. Χουντής σε ερώτησή του προς την Επιτροπή της Ευρωπαϊκής Ένωσής.
Πιο συγκεκριμένα, στην ερώτησή του αφού παραθέτει το απόσπασμα του Αναθεωρημένου Μνημονίου που αναφέρεται στις συλλογικές συμβάσεις εργασίας «Η Κυβέρνηση πρέπει να διασφαλίσει ότι οι συμβάσεις σε επίπεδο επιχείρησης υπερισχύουν των κλαδικών συμβάσεων που με τη σειρά τους υπερισχύουν έναντι των συμβάσεων σε επίπεδο επαγγελματικών ενώσεων. Η Κυβέρνηση θα αποσύρει τη διάταξη που επιτρέπει στο Υπουργείο Εργασίας να επεκτείνει όλες τις κλαδικές συμβάσεις και σε αυτούς που δεν εκπροσωπούνται στις διαπραγματεύσεις» τονίζει ότι «μία τέτοια δέσμευση έρχεται σε αντίθεση με την Συνθήκη για τη Λειτουργία της ΕΕ, τον Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της ΕΕ, της Συμβάσεις της Διεθνούς Οργάνωσης Εργασίας και το ψήφισμα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου 2008/2085(INI) το οποίο «υπογραμμίζει ότι οι συλλογικές διαπραγματεύσεις και η συλλογική δράση αποτελούν θεμελιώδη δικαιώματα»…«τα οποία δεν είναι υποδεέστερα των οικονομικών δικαιωμάτων»... «δεν απαγορεύουν στα κράτη μέλη και τους κοινοτικούς εταίρους να απαιτούν ευνοϊκότερους όρους με στόχο την ισότιμη μεταχείριση των εργαζομένων».
Καταλήγοντας την ερώτησή του, τονίζει ότι τέτοιου είδους ρυθμίση δεν συμβιβάζεται με το γεγονός  πως τα περί συλλογικών συμβάσεων είναι θέματα που άπτονται της Αρχής της  Επικουρικότητας (αρμοδιότητα κράτους μέλους) και  ότι με την ιεράρχηση των συμβάσεων όπως αυτή περιγράφεται στο «επικαιροποιημένο» μνημόνιο υπονομεύεται η ίδια η συνθήκη της ΕΕ και ιδίως το άρθρο 156, αλλά και η αρχή της ευνοϊκότερης ρύθμισης υπέρ των εργαζομένων. Τέλος ρωτά αν αντιλαμβάνεται η Επιτροπή ότι η αποδοχή αυτών των απόψεων  υπονομεύει τον θεσμό των συλλογικών διαπραγματεύσεων  σε όλη την Ε.Ε. και το όποιο πλέγμα προστασίας των εργαζομένων ισχύει ακόμα στην Ε.Ε.