Νίκος Χουντής, ευρωβουλευτής Λαϊκής Ενότητας

07/02/2017 Ο λαός δεν έχει να κερδίσει τίποτα από την παραμονή στην Ευρωζώνη

Άρθρο του Νίκου Χουντή στο INSIDER.GR
Την περασμένη Πέμπτη στο Eurogroup οι δανειστές της Ελλάδας, δηλαδή, τα κράτη-μέλη της Ευρωζώνης, η ΕΚΤ και το ΔΝΤ, ζήτησαν νέα δυσβάσταχτα μέτρα από την Ελλάδα, ώστε να εγγυηθεί ότι θα τηρήσει τα συμφωνηθέντα για πρωτογενή πλεονάσματα 3.5% μετά το 2018.

Οι δανειστές, όμως, δεν έμειναν εκεί και απειλούν, μέσω του διευθυντή του ESM, Κλάους Ρέγκλινγκ, ότι δεν θα υπάρξει καμία εκταμίευση δόσεων εάν δεν συμμετέχει το ΔΝΤ στο Πρόγραμμα, εννοώντας προφανώς ότι η ελληνική κυβέρνηση θα πρέπει να εφαρμόσει κατά γράμμα τις απαιτήσεις του Ταμείου.

Στην πράξη αυτό σημαίνει ότι η Ελλάδα θα πρέπει να νομοθετήσει, εκτός από τα 5.4 δις ευρώ του κόφτη του 2016, επιπλέον 4.3 δις ευρώ για την εγγύηση του πρωτογενούς πλεονάσματος του 3.5%, που θα ανεβάσει το λογαριασμό των δημοσιονομικών μέτρων την περίοδο 2015-2018 στα 18.3 δις ευρώ. Και τα δημοσιονομικά μέτρα στοχεύουν πάντα σε συγκεκριμένες κοινωνικές τάξεις, όπως οι συνταξιούχοι και οι μισθωτοί, ενώ οι λεγόμενες «διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις», αυτές που όλο το πολιτικό-οικονομικό σύστημα εξουσίας ισχυρίζεται ότι έπρεπε να τις είχαμε εφαρμόσει χρόνια τώρα, στοχεύουν πάντα στην υποβάθμιση των εργαζομένων, της προστασίας του περιβάλλοντος και των καταναλωτών.

Η σημερινή ελληνική κυβέρνηση μετά την υποχώρηση του Ιουλίου του 2015, μετά την μετατροπή του ΟΧΙ του δημοψηφίσματος σε ΝΑΙ, υπέγραψε το 3ο Μνημόνιο και τελικά αποδέχεται τις απαιτήσεις των δανειστών. Ισχυρίστηκε ότι έτσι έσωσε τη χώρα από την καταστροφή και ότι δεν υπάρχει εναλλακτική λύση.

Υπάρχει, όμως, εναλλακτική;

Εμείς στη Λαϊκή Ενότητα, ως μέτωπο της ριζοσπαστικής Αριστεράς, έχουμε υποστηρίξει από την πρώτη στιγμή ότι ο ελληνικός λαός έχει εναλλακτική στα Μνημόνια και τη λιτότητα, εφόσον πάρει την κατάσταση στα χέρια του και διεκδικήσει την άσκηση μια πολιτικής προς όφελός του.

Η Ευρωζώνη έχει αποδείξει πλέον ότι δεν είναι μια νομισματική ένωση μέσα στην οποία ο ελληνικός λαός μπορεί να ευημερεί, αφού σχηματίστηκε με τέτοιους όρους και οικοδομήθηκε πάνω σε τέτοιους θεσμούς, που δεν επιτρέπεται ο σχεδιασμός και η εφαρμογή οικονομικών πολιτικών που να ευνοούν την βιώσιμη ανάπτυξη μιας μικρής χώρας σαν την Ελλάδα.

Οι κανόνες της Ευρωζώνης τιμωρούν με πιστωτική ασφυξία όσα κράτη-μέλη επιλέξουν, με δημοκρατικό μάλιστα τρόπο, έναν εναλλακτικό οικονομικό δρόμο που να μην θεοποιεί την ασυδοσία των αγορών, που να διαχειρίζεται με ρεαλιστικό τρόπο τα δημόσια χρέη και να εγγυάται ένα μίνιμουμ κοινωνικής προστασίας.

Ο ελληνικός λαός δεν έχει να κερδίσει τίποτα από την παραμονή της Ελλάδας στην Ευρωζώνη. Ο μόνος που έχει να κερδίσει είναι το ελληνικό και ξένο κεφάλαιο, καθώς επίσης, το πολιτικό προσωπικό, δεξιό και «αριστερό», που υπογράφοντας και εφαρμόζοντας Μνημόνια ισχυρίζεται ότι σώζει την Ελλάδα, ενώ στην ουσία υπερασπίζεται την επιβίωσή του.